İzmir ili  Karaburun ilçesine  bağlıdır. Eski adı Ağalarseki’dir.Karaburun yarımadasının en büyük köylerinden biridir.Bütün Karaburun köyleri gibi denize uzak kurulmuştur. Sahile 3 km. uzaktadır. İlçeye 15 km, İzmir'e 85 km mesafededir.    Karaburun yarımadasının en güzel koylarından  Boyabağı, Aşağı Boyabağı ve İçmekıyısı  köyümüz sınırları içindedir. Bu üç koyda yerleşim vardır. Doğal güzelliğini korumaktadırlar.Köyümüzün geçim kaynağı Zeytincilik-Bağcılık-Meyvecilik  olarak devam etmektedir. Az miktarda sebzecilik , hayvancılık ve çiçekçilik yapılmaktadır.Ev şarabı yapılmakta, geçmiş yıllardaki köy düğünlerinde yıllanmış yerli şaraplarla kadeh kaldırılır,mutluluklar paylaşılırdı.

Sitemizin amacı köyümüzü tanıtmak, yöremizi küresel saldırılardan korumak, yöresel kalkınmayı  doğa ve kültürel değerleri koruyarak sağlamaktır. Bilgi ve beceriyi paylaşmaktır.

1970 li yıllara kadar köylü Tütün-Zeytin ve Bağcılık üçlüsüyle  sağlamaktaydı. Bu üç ürün birbirini tamamlamaktaydı. Hem zaman açısından bir aileyi bir yıl içinde dolu dolu çalıştırıyor. Tüm aile bireyleri üretime katılıyordu.

Ne olduysa 1970 yılından sonra oldu. Ekonomik ve tarımsal politikalar değişti.Önce tütünü yasakladılar.Sam amcanın virjinya tütününe benim kaliteli tütünümü kurban ettiler. Yasakladılar. Ne oldu.üç ayağın dengesi bozuldu.Geçim sıkıntısı başladı.Devlet Sanayi toplumu olmak için yola çıkmıştı. Köylüler ucuz işgücü olarak şehre gitti. Köyler boşaldı.

Sonra enflasyon canavarı altında ezdirdiler köylümüzü. Zeytin yağını karaladılar. Kokuyor . 1 asitten fazlası zararlı diye kandırdılar milleti. Onun kokusuna kurban olayım. Yıllık enflasyonun yüzde yüz olduğu yıllarda zeytin yağı yıllarca aynı fiyatta kaldı.Sanayi yağlarını doldurdular damarlarımıza. Kolestrol doldu damarlarımız.

 Artık  gelecek zamanlara sağlıklı bir şekilde yürümenin zamanı . Tekrar eski günlere dönmemiz gerekiyor.Ecdadımızı asırlardır besleyen bu topraklar gelecek nesillerimizin mayası olacaktır.Bütün olumsuzluklara  rağmen bu güne kadar korunan değerleri daha fazla yozlaştırmadan,iyileştirerek yarınlara taşıyalım.

1970 'li yıllara kadar tarım yapılan yörelerimiz Osmanoğlu sıracası, Mahmutoğlu sıracası, Türkmen sıracası, Manastır, Aşağı Ovacık, Karaağaç yaylalarında Tütün, Bağ , hububat ekimi ve hayvancılık yapılırdı. Ayrıca Kavaklı, Başpınar, Allanbağarası, Aşağıpınar, Kapısça, Boyabağı içi, İçmekıyısı  ve Akçamaşak yörelerimizde zeytincilik başta olmak üzere bağ, bahçe ,tütün ve hububat ekimi yapılırdı.

Şu anda yeniden  tarım yapılmaya başlanan Ovacık yaylası, 1970'li yıllardan önce köy nüfusunun yarıdan fazlasının yaz aylarında göçtüğü, 1200 dekar tarım arazisi olan bir yerdi ve bu yaylada 300 dekar üzüm bağı vardı. Yakın bir zamanda 2006 da  tekrar şaraplık bağ dikimiyle ilgili çalışmalar başlamıştır. Köyümüzde  yarımadanın ilk  dayanışma ve yardımlaşma derneği de  kurulmuştur.