Üzülerek söylüyorum ki
günümüz ortamında bir apartmanda bile bu soruya cevap veremeyenler vardır.
Çok üzücü.
Komşuluk, arkadaşlık, dostluklar zamanla kaybolup gidiyor.
Yaşam telaşı içinde yuvarlanıp gidiyoruz.
Aynı katta olup karşı komşusunun kim olduğunu bilmeyen asık suratlı bir topluluk olup gidiyoruz.
Köyümüzde de 1970 li yıllardan sonra başlayan göç nedeni ile yeni yetişen arkadaşları tanıyamıyoruz.
Onlarda şehirde değişik semtlerde yaşadıkları için birbirlerini tanımamakta olduklarını gözlemiş bulunmaktayım.

Çok üzülerek birbirimize ne kadar uzaklaştığımızı aktarayım.

Boyabağındayım. Bir gurup Kösedereli genç dalyandan zevkle atlıyorlar.
Kösederelilermi diye bana sorsanız içinde teyze torunları olmassa Yiğit-Sabri inanın cevap veremem.
Dalyandan atlayanlar çıkıp tekrar atlıyor.Ben karacaburunun ucuna oturdum atlayışlarının fotoğraflarını çekiyorum. Doğal halleri muhteşem.

Atlayan geçlerden biri karacaburuna doğru yüzmeye başladı. Bana yaklaşırken fotoğrafını çekiyordum. Beş -on pozunu çektim. Aramızdaki konuşma :

- Merhaba .Kösederelimisin.
- Evet.
- Kimin Oğlusun.
- Tanımazsın.
- Belki tanırım.
- Tanımazsın.
- Ben de Kösedereliyim.
- Değilsin.
- Adını bari söyle.
- Tolga
- Ben bir tane biliyordum. Köyde Tolga çokmuş.
- (Lafları ağazından kerpedenle alıyordum.Ben beş soruyor o biraz kızgın bir cevap veriyordu.Kızgın bir şekilde ) Mehmetin oğluyum.dedi.
- Hangi Mehmetin dedim.
- ( Dişlerini gıcırdatarak adeta ) Tanımazsın. Dedi.
(Karacaburuna çıkmak istiyordu ama ben özellikle çıkamaması için kapatmıştım. Fotoğrafını çekmeye devam ediyordum. Hem de bir iki laf etsin istiyordum)
- Dedeni tanırım .Garanti. Dedenin adı ne.
Mırıldanarak , yanımdan nereden çattık , sana ne der gibi uzaklaştı.

Fotoğraflarını çektiğim ve siteye koyduğum bu yakışıklının kim olduğunu sordum.
Yakın akraba çıkmaz mıyız.
Meğer Latif Dayının torunu imiş.
Tolganın Dedesi ile Anneannem kardeş.

Bu olaydan sonra Kösederelilerin yaşam savaşı ile biribirlerinden ne kadar uzaklaştığımızı anladım.

Bizim kuşak bayramlarda yani senede bir-iki gün köye uğrardık.
Dostları, komşuları , köylülerimizi göremeden dönüş başlardı, tekrar yaşam telaşı içine yuvarlandık gittik.

Evet Merak ediyorum.Kaç kişiyiz.
Bu güne kadar atalarımızın koruduğu,
Saklı kalmış bakir cennet Kösederemizi seven, koruyacak ve geliştirecek kaç kişiyiz.
Yarınlardan emanet alınan doğa ve çevremizi koruyalım.
Yabancılaşmasını hepbirlikte engelleyelim.

Köyümüze sahip çıkmak için sanalda Kösedereli ve Kösedere sever kaç kişi olduğumuzu görelim.
Bu gün 8.Haziran.2008

Düzenleyen: sekili, :: 08/06/2008 16:50

Bir eksiğimiz var biraz duyarsızıs valla ben buradayım